Plan uw verblijf

Hoofdstuk 03 · Publieke en commerciële ruimte

Place des Cornières en de markthal

Het centrale plein van Monpazier vormt één stedenbouwkundig geheel, maar de hal, de ondergrond en de omliggende huizen hebben elk hun eigen geschiedenis en beschermingsstatus.

Op Place des Cornières komen het openbare leven, de handel en de architectuur op één plek samen. De gemeente Monpazier beschrijft het als een plaats van uitwisseling, handel en rechtspraak. De erfgoedregisters onderscheiden vervolgens de afzonderlijke onderdelen: de hal en het centrale plein, de omliggende overdekte gevelrijen en de individuele huizen daarachter.

De houten dakconstructie en open handelsruimte van de markthal van Monpazier op Place des Cornières
De open markthal in het midden van Place des Cornières, gefotografeerd onder het houten dak. Originele veldwerkfoto van Maison Sérénité.

Hoe het plein is opgebouwd

De hal staat midden op het openbare plein. Langs de vier zijden lopen overdekte gevelgalerijen; straten verbinden het plein met het grotere stratenraster van de bastide. Dankzij deze opzet konden verkeer, beschutting en handel op dezelfde plek samenkomen, zonder dat het plein één enkel gebouw vormde.

De wandelgids van de gemeente beschrijft 23 huizen met open portieken rond het plein, gebouwd in een periode van de 13e tot en met de 17e eeuw. Een huizenfiche van het Franse ministerie van Cultuur hanteert een andere historische eenheid en vermeldt dat er nog 17 immeubles à cornières bewaard zijn gebleven. Deze aantallen hoeven elkaar niet tegen te spreken: ‘huizen met portieken’ en ‘gebouwen met cornières’ zijn niet noodzakelijk dezelfde categorieën.

Een overzichtsbeeld toont dus de stedenbouwkundige samenhang; een detailopname vertelt iets over één pand. De boog, steun, muur en het dak boven een bezoeker kunnen behoren tot een specifiek huis met een eigen datering en beschermingsdossier.

Cornières en couverts: verwant, maar niet hetzelfde

Het officiële beschermingsrapport voor Monpazier maakt onderscheid tussen twee verwante elementen. De constructies die de gebouwen op de hoeken van het plein met elkaar verbinden, worden er cornières genoemd. De overdekte galerijen die langs de gevels doorlopen, heten couverts; zij steken uit boven de route rond de marktruimte.

Dit onderscheid is nuttig, ook al worden al deze elementen in Nederlandstalige gidsen vaak gezamenlijk aangeduid als ‘arcades’ of ‘overdekte wandelgangen’. Het verklaart de naam Place des Cornières en laat tegelijk zien dat de beschutte rand één doorlopend architectonisch systeem vormt. Hetzelfde rapport wijst op een belangrijke eigendomsgrens: de overdekte constructies horen bij particuliere panden, terwijl de doorgangen eronder openbaar blijven.

Lees het officiële beschermingsrapport over Monpazier (pdf).

De centrale markthal

Volgens dossier PA00082655 van het ministerie van Cultuur dateert de belangrijkste bouwfase van de hal uit de 13e eeuw. De open constructie die tegenwoordig zichtbaar is, bestaat uit een breed houten dak op verticale dragers, met daaronder de vaste graanmaten.

Het officiële beschermingsrapport voegt hier een belangrijke archeologische kanttekening aan toe. Bij opgravingen bleek de zuidelijke pijler van de huidige hal te rusten op een niveau uit de 17e of 18e eeuw. Op die plaats werd de verwachte oorspronkelijke hal niet aangetroffen; achter de huidige constructie kwamen wel fundamenten van huizen en arcades aan het licht. De ministeriële registratie en het opgravingsonderzoek beantwoorden dus verschillende vragen: de eerste noemt een belangrijke 13e-eeuwse bouwfase, terwijl uit het tweede volgt dat niet de hele zichtbare hal — en evenmin haar exacte positie — zonder voorbehoud als 13e-eeuws kan worden bestempeld.

‘Belangrijkste bouwfase’ betekent niet dat elke bewaard gebleven balk, dakpan of verbinding uit de 13e eeuw dateert. Herstel en vervanging horen bij de levensloop van een openbaar gebouw dat in gebruik blijft; een onderdeel mag alleen worden gedateerd wanneer documentaire of specialistische gegevens dat ondersteunen.

Officieel dossier PA00082655

Aanduiding: markthal en plein. Belangrijkste bouwfase: 13e eeuw. Op 18 juli 1960 geclassificeerd als Monument Historique. De gemeente staat als eigenaar geregistreerd.

Open het dossier van het ministerie van Cultuur

De graanmaten onder de hal

De vaste graanmaten zijn tastbaar bewijs van de handelsfunctie van de hal en niet slechts decoratieve overblijfselen. De erfgoedinventaris van Nouvelle-Aquitaine beschrijft ze uitdrukkelijk als graanmaten die onder de hal staan. De erfgoedroute Dorie van het departement Dordogne noemt drie inhoudsmaten: twee, vier en acht boisseaux. Volgens de plaatselijke interpretatie komt één boisseau overeen met 12,5 liter.

Historische maten konden per plaats en periode verschillen. De bovenstaande cijfers geven daarom de officiële lokale interpretatie weer; ze mogen niet worden gebruikt als universele omrekening voor elke historische boisseau in Frankrijk.

Bekijk het regionale inventarisdossier en de interpretatieve route van het departement Dordogne.

Drie vaste graanmaten onder de houten markthal op Place des Cornières in Monpazier
De drie graanmaten onder de markthal. Originele veldwerkfoto van Maison Sérénité.

Een marktplaats, toen en nu

De gemeente brengt het plein historisch in verband met uitwisseling, handel en rechtspraak. De ruimtelijke vorm ondersteunt die uitleg: een overdekte centrale hal, beschutte randen en toegangswegen vanuit het omliggende stratenraster brengen verschillende activiteiten samen in één openbare ruimte.

Die architectonische gegevens bewijzen op zichzelf niet dat een bepaalde marktregeling zonder onderbreking is voortgezet. Ook de actuele dagen en tijden kunnen wijzigen. Raadpleeg daarom vóór een speciaal bezoek de praktische marktgids en controleer de gekoppelde officiële vermelding.

Plan een bezoek aan de markt van Monpazier.

Wat wordt precies beschermd?

De wettelijke bescherming kwam in fasen tot stand. Vijftien van de 23 huizen rond het plein werden in 1904 geclassificeerd; de hal en het centrale plein volgden in 1960; twee andere huizen in 1961; en zes gevels met de bijbehorende daken werden in 1962 ingeschreven. Deze aantallen zijn ontleend aan het historische overzicht in de regionale inventaris.

De omvang van de bescherming verschilt per pand. Sommige ministeriële dossiers omvatten een gevel en overdekte galerij; andere ook een dak of de grond onder de galerij. ‘Het plein staat op de monumentenlijst’ is daarom te onnauwkeurig voor onderzoek op pandniveau. Het register van beschermde gebouwen koppelt iedere vermelding aan het bijbehorende afzonderlijke dossier.

Zo bekijkt u het plein

  • Neem eerst afstand: zoek de hal, de vier overdekte zijden en de straten die op het plein uitkomen.
  • Loop onder een couvert en kijk vervolgens naar een hoek om de samenhang met een cornière te begrijpen.
  • Zoek de graanmaten onder de hal en bekijk ze als praktisch handelsgereedschap.
  • Vergelijk de vormen van de bogen, de steunpunten, de bovenmuren en de daklijnen; de vier zijden zijn niet uniform.
  • Beschouw hout en steen als aanwijzingen die onderzoek vereisen, niet als automatisch bewijs voor een middeleeuwse datering.
  • Raadpleeg het hoofdstuk over de huizen en het register voordat u aan één gevelrij een datering of beschermingsstatus toekent.

Verblijf vlak bij Monpazier

Keer op een rustiger moment terug naar het plein

Vanuit Maison Sérénité kunt u Monpazier op verschillende momenten bezoeken: tijdens de markt, op een rustige ochtend of wanneer het plein ’s avonds tot leven komt.